किल्लारी भूकंप : ३० सप्टेंबर १९९३ आणि परिसरातील शिक्षण
प्रस्तावना ३० सप्टेंबर १९९३ रोजी झालेल्या किल्लारी भूकंपाचा भूकंपकेंद्रापासून सुमारे शंभर किलोमीटरच्या परिघातील शिक्षणव्यवस्थेवर गंभीर परिणाम झाला. या भूकंपामध्ये अनेक लहान मुले-मुली पूर्णतः अनाथ झाली. कुटुंबीयांच्या मृत्यूमुळे निर्माण झालेल्या भावनिक व मानसिक आघाताचा त्यांच्या शिक्षणावर परिणाम झाला आणि अनेकांची शिक्षणप्रक्रिया खंडित झाली. ज्यांच्यासमोर निवारा आणि उदरनिर्वाहाचा प्रश्न निर्माण झाला, त्यांच्यासाठी शिक्षणापेक्षा दैनंदिन जगण्याची गरज अधिक महत्त्वाची ठरली. मानवाच्या मूलभूत गरजा पूर्ण झाल्यानंतरच शिक्षणासारख्या उच्चस्तरीय गरजांकडे लक्ष केंद्रित करता येते. या संदर्भात अब्राहम मास्लो यांच्या ‘गरजांच्या श्रेणीचा सिद्धांत’ प्रासंगिक ठरतो. किल्लारी भूकंपाच्या संदर्भात या सिद्धांताचा विचार केला असता, आपत्तीनंतर प्रभावित लोकसमुदायासमोर अन्न, निवारा, सुरक्षितता आणि उदरनिर्वाह या मूलभूत गरजाच प्राधान्याच्या ठरल्या. परिणामी, शिक्षणाकडे पाहण्याचा दृष्टिकोनही मोठ्या प्रमाणात बदलला. आपत्तीनंतर शिक्षणापेक्षा जगण्याला प्राधान्य आपत्तीमुळे या भागातील लोकसमुदायासाठी शिक्षण हा आस्थेचा वि...
